stresskat

O, arme Sam. Wat hebben we hem aangedaan?

Onze twaalfjarige kater Sam heeft een knobbeltje. Een knobbeltje in zijn zij. Je kunt het goed voelen, het is net een klein knikkertje en je kunt het ook bewegen. Het zit er al een poosje, maar omdat Sam al panisch raakt als hij het reismandje alleen maar zíet, hebben we het bezoek aan de dierenarts steeds maar uitgesteld. Hij was immers levendig en gezond, vonden wij, en het bobbeltje groeide ook niet. Het zou net zo goed een vetbobbeltje kunnen zijn. Maar ja, om dat zeker te weten moesten we er toch aan geloven.

EJ trok, wijs geworden na vorige dierenartsbezoeken, zijn handschoenen aan en ik hield het mandje geopend vast op een strategische plek. Klaar om het deurtje dicht te doen zodra we Sammie hadden gevangen. Want denk maar niet dat hij van plan was er uit zichzelf in plaats te gaan nemen. Het leek wel een gevecht op leven en dood, de manier waarop hij zich steeds weer krijsend en wel los worstelde voordat we hem uiteindelijk in zijn mandje hadden opgesloten. We voelden ons kattenmishandelaars, sussende en geruststellende woordjes hielpen niet, toen we met een klagelijk, luid jammerende kat op de achterbank naar de dierenartspraktijk reden. ‘Straks krijgt hij nog een hartverzakking van de stress,’ zeiden we tegen elkaar.

Gelukkig waren we snel aan de beurt. Bij de dierenarts op tafel hield Sam zich redelijk gedeisd. Rondom het knobbeltje werd de huid kaalgeschoren en de dierenarts prikte er midden in. Er kwam geen vocht of talg uit dus waarschijnlijk is het wel een tumor. Maar gezien het feit dat Sam in een goede conditie verkeert en de tumor er al een paar maanden zit en niet is gegroeid, verwacht de dierenarts niet dat het kwaadaardig is. ‘Het eenvoudigst zou zijn de tumor gewoon weg te laten halen, dan is-ie hem maar kwijt,’ aldus de arts.                                                                                                                                             ‘Maar hoe weet je dan zeker dat het niets kwaadaardigs is geweest en dat er geen uitzaaiingen zijn?’ vroeg ik met kennis van zaken. Dat kunnen we laten onderzoeken als we dat willen. ‘Oké,’ besloten we, ‘Dat doen we dan ook maar.’

Volgende week mag Sammie onder het mes. Van de praktijk kunnen we een ruime kooi lenen om hem te vervoeren, hopelijk scheelt dat een hoop stress.

Zodra we thuis waren verstopte Sam zich in de garage. Overal hebben we gezocht, met zaklampen geschenen in alle hoeken en gaten, onder en achter de auto maar we hebben hem niet kunnen vinden. Het is ons een raadsel waar hij al die tijd heeft gezeten. Hij heeft blijkbaar een geheime plek in de garage, hij verstopt zich ook altijd als er onweer is, of vuurwerk. Vandaag heeft hij wel wat gegeten maar hij laat zich verder nog steeds niet zien. Hij heeft zich teruggetrokken in zijn mandje in de garage. En dat terwijl het normaal gesproken een echte opdringerige knuffelkat is.

We twijfelen nu of we hem volgende week wel laten opereren, vlak voor de jaarwisseling met al dat geknal…

Dit bericht werd geplaatst in dieren. Bookmark de permalink .

14 reacties op stresskat

  1. aargh zegt:

    Ja dat is wel een beetje veel voor een stressige kat. Wij hebben wel eens geprobeerd een poes te kalmeren met een pilletje voor een lange reis, maar daar werd het beest alleen maar helemaal naar van, ze probeerde op doorzakkende poten toch nog te ontsnappen. Dat is dus ook geen oplossing die ik zou aanbevelen.
    Sterkte voor Sam.

  2. Marjan zegt:

    First things first voor Stresskat, zou ik zeggen. Wat zielig. Jouw zin ‘met kennis van zaken’ doet ook iets.

  3. Wondelgijn zegt:

    Vorige week is once Skip (ruwharige teckel) aan een gezwel geopereerd. Wij hebben het niet laten opsturen. Want… wat schieten we op met de wijsheid? Chemo of bestraling voor de hond? Dat gaan we niet doen denk ik… Het gaat nu erg goed met hem gelukkig. We hebben gewoon een andere hond terug gekregen. Opgeruimd, vrolijk… Hij huppelt door het leven op dit moment!
    Dus… veel sterkte volgende week!!

  4. Desire zegt:

    Poe, dilemma. Misschien moeten jullie Sammie juist vlak voor oud en nieuw laten opereren? Dan issie nog helemaal in roes van de narcose, en merkt hij ws niets van al dat geknal.
    Iig sterkte gewenst voor met Sammie.

  5. renesmurf zegt:

    Ik zou het maar wel gewoon doen, weg is maar weg.
    En daarna lekker binnenhouden tot het vuurwerkgedoe allemaal weer voorbij is!

  6. Billy zegt:

    soms moet je voor hun welzijn, die dieren wat hardhandig aanpakken…😉
    Ik zou het toch maar laten doen hoor, Lien!

  7. Meiske zegt:

    Zo herkenbaar van toen ik zelf nog katten had. Was altijd een vreselijk gedoe om met ze naar de dierenarts te gaan. Wat wijsheid is in dit geval kan ik zo niet beoordelen. Aan de ene kant is het wel heel veel stress achter elkaar. Maar als je het gaat uitstellen, dan issie misschien net van de ene stress herstelt als de volgende portie zich weer aandient. Als mens zou ik liever een korte periode wat meer stress voelen dan over langere tijd verspreid. Net als met flink schrikken, dat jaagt even je hartslag enzo flink omhoog, maar daarna is ’t dan wel klaar. Maar als er lange tijd iets is waarvoor je bang bent, dan blijft die hoge hartslag enzo dus ook veel langer. Denk dat dat uiteindelijk schadelijker is.
    Hoe dan ook, ik wens jullie veel sterkte. En voor Sam alvast een spoedig herstel gewenst.

    Ow ja, je begreep natuurlijk wel al dat ik lekker nieuwsgierig ben komen lezen na jouw reaktie he. Ik ga je bij mijn links zetten.

    • lien zegt:

      Dank je wel voor je uitgebreide antwoord. Zachte heelmeesters maken stinkende wonden, zo is het ja. We gaan maar doorzetten. Gelukkig komt hij nu weer wat meer tevoorschijn🙂

  8. Tja, een kat in het nauw maakt rare sprongen, letterlijk dus ook. Ocharme jullie allemaal. Naar mijn bescheiden mening: operatie door laten gaan. Wij hebben voor Hondje rond de jaarwisseling bepaalde druppeltjes die heel goed helpen. Misschien zijn die er ook voor katten.
    Ik wens jullie ondanks de hindernissen toch hele fijne feestelijke dagen, met dus wat extra aandacht voor “elkaar”. Maar dat is de juiste spirit toch?

  9. Alice zegt:

    Jammer dat je dieren niet kunt uitleggen dat het voor hun eigen bestwil is (net als met kleine kinderen). Daar verander je niets aan maar sneu is het wel.

  10. Bertie zegt:

    Die arme Sammie, hij weet niet dat hij omhoog moet kijken.
    Ook ik zou voor de operatie kiezen , daarna verder wel zien. Pilletje eventueel.

  11. Thérèse zegt:

    Ik zou het ook toch maar laten doen, maar wie ben ik? Liefs voor Sam.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s