Julien in Parijs

Een jaar geleden had ik de tickets voor het concert al in huis en eindelijk was het zover. Vrijdag de 13e gingen jongste en ik op weg naar Parijs voor het concert van Julien Clerc, oftewel JuJu zoals de die-hard fans hem liefkozend noemen. Na een pauze van drie jaar tourt hij de komende maanden weer door La Douce France en zelfs Brussel doet hij aan in februari. Natuurlijk hoop ik dat hij ook Nederland nog met een bezoek gaat vereren, maar voorlopig ben ik tevreden.

Voor jongste was het geen straf om haar moeder te vergezellen. ‘Ik offer me wel op hoor,’ riep ze vrolijk met natuurlijk de ‘soldes’ van januari in haar gedachten.

We stapten aan het begin van de middag uit de Thalys en de zon scheen. Wat wil je nog meer? Un jour merveilleux… Ons hotel lag tegenover Gare du Nord. Dichterbij kón bijna niet. Ideaal, je rolt met je koffertje zo de trein uit, het hotel in.

’s Avonds waren we in een mum van tijd met de metro (letterlijk) ín het Palais des Congres waar het concert plaats zou vinden.

We zaten op rij 19. Niet erg dichtbij maar ook niet zo heel erg vér als je het vergeleek met de gigantische hoeveelheid mensen áchter ons.

Mike Ibrahim verzorgde het voorprogramma. Eigenlijk een ondankbare taak want er bleven maar mensen binnenstromen tijdens zijn optreden en daardoor was het rumoerig en rommelig. Maar hij deed het erg leuk. Een mooie stem, aangename nummers met gitaarbegeleiding. Na ongeveer vijf liedjes was het pauze. Er klonk gejoel en een groot applaus. We zagen dat een groepje mensen, omringd door fotografen, plaats nam tussen het publiek. Dat was de familie van Julien begreep ik. Vervolgens verschenen er, aan het applaus te horen, nog wat bekende Fransen maar ik kon niet goed zien wie dat waren.

Even later kwam hij eindelijk zelf het grote podium op. En het gejuich en het applaus dat toen te horen was in die gigantische uitverkochte zaal…Overweldigend. Een kippenvelmoment. Hij installeerde zich achter de vleugel en zette, helemaal in z’n eentje, Jaloux in. Achter een gordijn van voile zat een veertigkoppig symfonie orkest, halverwege het nummer begonnen ze te spelen en met La Belle est arrivée ging het helemaal los. Fantastisch om te zien en te horen. Er werd gewerkt met licht- en kleureffecten, projecties en verschillende gordijnen die de ene keer open, de andere keer dicht (maar wel transparant) bleven.

Julien was goed bij stem en wist alle hoge noten te halen zonder al te veel moeite. Wel was hij volgens mij een paar keer de tekst kwijt. ‘Tsja, hij wordt ook al een dagje ouder mam. Ik zou er nog maar even goed van genieten als ik jou was. Zijn stem is prima maar hij beweegt zich wel een beetje krakkemikkig en hij krijgt al echt van die oude, dunne beentjes. Ik denk niet dat hij het nog járen volhoudt.’ Aldus de 21 jarige dochter met haar ‘frisse’ blik.

Oud of niet (wat heet oud? is 64 jaar oud?), ik vind hem fantastisch, heb diep respect voor hem en hoop dat hij nog vele jaren doorgaat. En ik ben niet de enige…

(Om een idee te krijgen hoe het was: *klik* en *klik*) 

Dit bericht werd geplaatst in julien clerc, muziek, Paris, theater en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

16 reacties op Julien in Parijs

  1. Billy zegt:

    het is toch fantastisch, dat je je idool op zo’n locatie mag zien optreden
    Dan neem je dat commentaar van die snotneus er wel bij…😉

  2. Mrs. T. zegt:

    Heerlijk als je zo kunt genieten van een zanger

  3. Wieneke zegt:

    Goh, 64….. ik vind dat zo’n man die nooit oud wordt. Ligt natuurlijk aan die stem.
    Leuk dat het leuk was, Lien.

  4. Dunne beentjes? Prachtige bêne zijn het.

  5. gerrit zegt:

    Geweldig, het meemaken van zoiets.

  6. Bertie zegt:

    Ik hoop voor jou dat hij honderd wordt en nog actief blijft ook!

  7. Zoals jij hiervan geniet: daar geniet ik van!

  8. renesmurf zegt:

    Nee, 64 kan nog prima!
    Wat een geweldig uitje zeg, het zal over het algemeen allemaal mee!

  9. Jolanda zegt:

    Leuk dat je al bent geweest. Het lukte me dit keer echt niet, maar in juni mag ik. Geen haar op mijn hoofd die er aan denkt mijn dan 19 jarige zoon mee te nemen, brrr al dat commentaar…

  10. michaelblogt zegt:

    Zojuist even naar het filmpje gekeken, hij wordt inderdaad oud (wie niet hé) … maar zijn stem is nog altijd prachtig. Ik vind hem nog steeds een groot artiest en heel goede zanger.

  11. Leo's mening zegt:

    Helemaal naar Parijs voor een concert? best ver hoor. Maar ja, de Lichtstad is niet Sneek of zo. Je kunt daar nog wat meer doen dan in een zaal zitten en kijken naar de geliefde artiest. Het leest alsof je er van hebt genoten en dat is het belangrijkste natuurlijk…..

  12. Jolanda zegt:

    Welk hotel zat je tegenover het Gare du Nord? Mijn vaste stekkie is al verhuurd, dus ik zoek een geschikt hotel voor juni.
    Dit keer ga ik met het vliegtuig, lijkt decadent maar Thalys werd tijdens het boeken (echt waar) opeens verhoogd in prijs. 187 euro voor een retourtje i.p.v. de volgens de website nog beschikbare retourtjes voor 70 euro, terwijl ik met KLM voor iets meer dan 100 euro kwijt ben. Ik woon vlakbij Schiphol, dus dan dat maar. Niet dat ik tijd win hoor met vliegen… Maar de RER stop ook op Gare du Nord dus dat is handig!

  13. nieuwetrui zegt:

    Heerlijk even gekeken en geluisterd naar een stukje jeugdsentiment. Goede keuze, Julien, maar er zijn nog meer goede Franse zangers, zoals Georges Brassens, Paul Luca e.a.

  14. Pingback: Drie keer Julien | Logging Lina

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s