krabben maar

Het vriest dat het kraakt als ik drie dames ophaal om naar het theater te gaan. De dames zijn alle drie weduwe, al staat de naam van hun man nog op het naambordje bij de deur. Mevrouw B is 86 jaar en mevrouw G is dat bijna. Ze blijken elkaar te kennen van vroeger ‘We zijn van hetzelfde bouwjaar.’ Mevrouw S is met haar 65 jaar een jonkie, nog kwiek en fit maar zij vindt het gezelliger om met een gezelschap naar een voorstelling te gaan.

Deze keer gaan we niet naar het Zaantheater zoals gewoonlijk, maar naar Wormerveer. De Zaanse Operette Vereniging zal My Fair Lady opvoeren in theater La Brèche. Mevrouw B laat haar rollator thuis want ‘Dat is zo onhandig. Ik neem mijn stok wel mee.’ Ook mevrouw G heeft een stok bij zich en na een kort ritje met de auto, schuifelen we, door de sneeuw, voorzichtig naar de rode loper op de trap van het theater. Binnen is het een drukte van belang. Gelukkig staan er twee stoelen in de hal waarop de dames even kunnen plaatsnemen terwijl ik een plekje zoek voor mijn auto. Mevrouw S gaat voor de gezelligheid met me mee. Terug in het theater valt het nog niet mee om voor iedereen een zitplaats te vinden in de foyer om een kopje koffie of thee te drinken. Wel komen er gekostumeerde acteurs langs om loten te verkopen. Welja, laten we het goede doel eens steunen. We kopen allemaal een pakketje van vier aan elkaar geniete enveloppen. Alleen mevrouw B vindt in één van haar enveloppen een heus lot: ‘Nou zeg, ik win nóóit wat!’ Ze bergt haar lot zorgvuldig in haar portemonnee.

De voorstelling is een groot succes. We genieten van Eliza Doolittle, Professor Higgins en alle anderen. Ook al bestaat het gezelschap geheel uit amateurs, het gaat er zeer professioneel aan toe, er wordt heel goed gezongen en geacteerd, de kostuums zijn schitterend en het plezier spat ervan af. Natuurlijk gaat er wel eens wat mis tijdens het wisselen van de decors, maar dat maakt het alleen maar leuk. Er zit een heus orkest in de orkestbak voor het podium en alle bekende liedjes worden door het publiek enthousiast meegezongen. Er wordt heel veel gelachen en na afloop krijgen de spelers een staande ovatie.

‘Nu ben ik toch wel héél erg benieuwd wat ik gewonnen heb.’ Mevrouw B haalt haar portemonnee tevoorschijn terwijl ze voor de tafel met uitgestalde prijzen staat, ‘Ik win nóóit wat.’ Na lang zoeken heeft ze haar lotje opgediept en ze overhandigt het bevend aan een van de acteurs achter de tafel.                                                                                                   ‘Ach, mevrouw, u hebt deze IJSKRABBER gewonnen!’ De medewerker steekt een lang gevaarte omhoog met een krabber aan het uiteinde en een borstel aan de steel.                  ‘Haha, mooi voor m’n rollator,’ grapt mevrouw B toch ietwat teleurgesteld.                        ‘Maar u kunt er een ánder misschien blij mee maken,’ troost de medewerker.

Na afloop wandelt mevrouw S met me mee naar mijn auto. De dames B en G blijven, met hun jassen aan, wachten in het theater. Als ik mijn auto op de stoep parkeer blijken ze al naar buiten te zijn gekomen met hun stokken in de sneeuw. Ik haast me naar hen toe en gedrieën schuifelen we gearmd naar de auto. Ze hebben écht genoten en een heel gezellige avond gehad vinden ze alle drie terwijl we naar huis rijden. Dat geldt ook voor mijzelf.

Ik zet de dames één voor één bij hun huis af. Mevrouw B als laatste. ‘Nu red ik het wel hoor,’ zegt ze als ze haar schoongeveegde tuinpad bereikt heeft. Ze bedankt me uitvoerig.   ‘Lekker slapen,’ roep ik haar toe, ‘En morgen gezond weer op!’ Ze draait zich nog even om en zwaait naar me met haar ijskrabber.

Dit bericht werd geplaatst in theater en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

11 reacties op krabben maar

  1. renesmurf zegt:

    De dames mogen de naam van hun overleden echtgenote gewoon blijven dragen.
    En wat fijn dat ze zo genoten hebben, daar geniet ik dan weer van!

  2. Bertie zegt:

    Ach, wat zullen ze zich druk maken om een nieuw naambordje. De familie en kennissen weten toch wel van de hoed en de rand en de postbode waarschijnlijk ook.
    Het lijkt me oergezellig, zo’n avondje: zij genieten en jij geniet mee.

  3. aargh zegt:

    Haha, die loterijen altijd, ik hoop altijd maar dat ik niks win, het gaat toch vooral om het goede doel dat je ermee steunt. Eigenlijk had ik verwacht dat mw B met een feestelijk gebaar de ijskrabber aan jou zou geven.

  4. Billy zegt:

    mooi logje, Lien
    Jullie hadden vast een hele leuke avond…

  5. Alice zegt:

    die verwachting had ik ook, dat je als dank voor een heerlijke avond een ijskrabber cadeau kreeg. Ikzelf zou er overigens heel blij mee zijn geweest want de mijne (en dat was nou juist zo’n fijne) is gesneuveld vorige week.

  6. Mrs. T. zegt:

    Heerlijk zeg zo’n uitje. Mooi dat je dit doet.

  7. HansDeZwans zegt:

    Ik vind het ook geweldig dat je dit doet. Van mensen gelukkig maken, wordt jezelf gelukkig.

  8. gerrit zegt:

    Ik kan me eerdere verhalen herinneren waarin je de uitjes met de ‘oudjes’ zo beeldend weet te beschrijven. Heerlijk om te lezen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s