hartzeer

Ruim drie jaar geleden werd mijn jongste zusje voor de eerste keer aan haar hart geopereerd. Een katheterablatie vanwege boezemfibrilleren. De operatie vond plaats in Gent. Helaas kwamen de klachten na verloop van tijd terug, haar hart sloeg regelmatig op hol, ze was steeds vaker moe, beroerd en duizelig, dus er moest weer wat gebeuren. Deze keer zou de operatie dichter bij huis plaatsvinden. Ze moest nog wel even geduld oefenen maar eindelijk zou er wat aan gedaan worden. Ze keek er naar uit.

Afgelopen maandag was het zover. Maar er ging iets mis. Tijdens het katheteriseren is er een gaatje in het hartzakje ontstaan en dat vulde zich met bloed. De ablatie is meteen gestopt en ze is onder narcose gebracht. Nadat ze bijkwam had ze ontzettend veel pijn. Vooral van de drain die in haar hart was aangebracht om het vocht af te kunnen voeren. Morfine en pijnstillers hielpen niet. Gelukkig mocht de drain er gisteren uit, ook al ging dat niet zonder slag of stoot, het was een verschrikkelijk pijnlijke en akelige aangelegenheid. Maar daarna had ze in ieder geval minder pijn. Nu is ze thuis en moet rustig herstellen. Ze slikt nog veel pijnstillers en moet proberen goed diep te ademen, ook al gaat dat niet makkelijk, omdat ze anders kans heeft op longontsteking. Jeetje, wat is ze flink! Ze is al geen pieper maar ze heeft wel eventjes wat voor de kiezen gekregen. We hebben ontzettend met haar te doen en ons heel veel zorgen gemaakt. Met deze operatie is ze niet veel opgeschoten helaas, ze moet eerst afwachten hoe ze zich straks gaat voelen en dan kan ze waarschijnlijk in februari weer.

Dit bericht werd geplaatst in familie. Bookmark de permalink .

13 reacties op hartzeer

  1. Wieneke zegt:

    Oh, jakkes, dat is wel een hele dikke tegenvaller voor je zusje, zeg. Bewonderenswaardig dat ze er zo flink onder is en dat ook nog eens met de gedachte dat het in februari over moet. Jemig!
    Maar jullie zullen haar wel goed ondersteunen en opvrolijken, denk ik zo maar🙂
    Sterkte voor haar, hoor.

  2. Bertie zegt:

    Akelig voor je zus. Ik hoop dat ze voldoende aansterkt om de behandeling nog een keer te ondergaan, wat zal ze zich ellendig voelen. Wens je haar alle goeds?
    Hoe kwam het gaatje in het hartzakje, is dat bekend?
    Een jaar of acht geleden onderging ik ook een katheterablatie, in het Catharinaziekenhuis in Eindhoven. Ik ben er heerlijk van opgeknapt. (afkloppen!)

    • lien zegt:

      O, jij ook Bertie? Gelukkig ben je ervan opgeknapt. Mijn zusje in eerste instantie ook, het is een paar jaar goed gegaan. Soms heb je pech en moet de behandeling nog eens opnieuw gedaan worden. En zij heeft dubbele pech nu deze operatie niet goed ging. Tja, hoe gaat dat? Het is millimeterwerk natuurlijk. Maar meestal gaat ’t goed.

  3. Mrs. T. zegt:

    He bah wat akelig allemaal. Veel sterkte voor je zus en ook voor jou natuurlijk.

  4. Desire zegt:

    Een gaatje ontstaan in het hartzakje? Jemig, dáár zit je op te wachten, NOT! Wat een tegenvaller. Hopelijk krabbelt ze weer snel een beetje overeind opdat ze in februari voldoende hersteld is voor een nieuwe poging. Sterkte en beterschap gewenst voor d’r.

  5. Marjan zegt:

    Ik las het bij Karin. Afschuwelijk! Veel sterkte voor jullie zus en voor jullie zelf natuurlijk. Ik ga voor haar duimen.

  6. botervliegje zegt:

    wat vervelend en sneu. Hopen dat het in februari dan wel heel erg goed gaat zodat deze ellende allemaal weer snel vergeten is.

  7. RenéSmurf zegt:

    ja, het is erg vervelend allemaal en best ook wel eng.
    Gelukkig kunnen ze veel tegenwoordig, ik hoop dat het spoedig helemaal goed gaat komen!

  8. Billy zegt:

    wens haar heel veel sterkte en beterschap toe, Lien!

  9. Kwan zegt:

    Hè bah, dat is schrikken (voor jullie) en vreselijk balen (voor je jongste zusje)
    Ik zou zelf héél hard piepen, verdorrie, zeg!
    Heel veel beterschap!

  10. aargh zegt:

    Wat een tegenvaller! Heel veel sterkte en beterschap voor je zus!

  11. Leo's mening zegt:

    Hoe akelig ook, voor mij is dit niks om te lezen…….als erkend watje op medische gebied, zit nu met suizende oren en knikkende knietjes te lezen……..brrr… Wens haar wel beterwschap en sterkte…

  12. Pingback: Driewerf: Hoera! | Logging Lina

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s