een bloederig verhaal

Ik dacht altijd dat ik mijn gebit goed en zorgvuldig onderhield. Ik poets minimaal twee keer per dag en ik floss iedere avond. Ooit ben ik tandartsassistente geweest dus ik vind een goede mondhygiëne belangrijk. En afgezien van wat vullingen in mijn kiezen, die in mijn puberjaren nodig waren, was er eigenlijk nooit wat aan de hand. Ja, soms zat er een klein beetje tandsteen maar dat haalde mijn tandarts met een krabbertje weg en dat was alles. Ik had vaak het idee dat ik er voor niets kwam want het zag er altijd ‘keurig’ uit volgens hem. Dat vond ik wel geruststellend om te horen en daarom bleef ik ook trouw komen, ieder half jaar. Ik opperde wel eens dat ik mijn amalgaamvullingen wilde laten vervangen door witte van composiet maar dat vond mijn tandarts onnodig en ook niet zo verstandig want composiet is dan wel fraaier maar minder sterk.

Nadat ik deze tandarts 18 jaar lang had bezocht, verkocht hij zijn praktijk. Zijn opvolgster blijkt een efficiënte dame want ze heeft een jongen, louter en alleen voor achter de balie (die ook mailtjes verstuurt om je te herinneren aan een afspraak) en een stoelassistent voor in de praktijkruimte. Dus niemand hoeft meer te multitasken. Daarbij heeft haar praktijk, naast een mondhygiëniste, ook nog de beschikking over een preventieassistente voor de minder zware gevallen veronderstel ik….

Deze nieuwe tandarts vond het geen enkel probleem om mijn vullingen te vervangen. Tegenwoordig is composiet net zo sterk als amalgaam verzekerde ze me. En het zou in vier sessies kunnen: linksonder, rechtsonder, linksboven en rechtsboven. Na twee sessies heb ik het voor gezien gehouden want was de behandeling zelf al niet prettig (wat deed ik mezelf aan zo zonder verdoving?), ook na afloop bleven die kiezen lange tijd gevoelig voor warmte en kou. Ik kreeg al spijt.

Bij de eerstvolgende controle bleek dat er rond één van de behandelde kiezen een pocket was ontstaan. De tandarts verwees me daarom door naar de preventieassistente. En die preventieassistente had er zin in want nadat ze rond de betreffende kies enthousiast in het tandvlees had geprikt om de diepte van de pocket te meten (au) , ontdekte ze overal wel iets: ‘Sorry hoor, ik móet u even pijn doen…’ Ontstekinkje hier, beetje plaque daar, tandsteen dat met een apparaat moest worden weggehaald… ‘Sorry hoor, sorry, sorry!’ Nee, flossen alleen bleek niet voldoende, ik moest gaan ragen met ragertjes tussen mijn tanden en kiezen. Overal. Ze deed het me voor en richtte een bloedbad aan. ‘Au, au, au!’ Na drie maanden wilde ze me terug zien.

En dat was vandaag. Nog nooit was ik bang geweest voor de tandarts en kleinzerig ben ik ook niet maar nu ging ik met lood in mijn schoenen naar de preventieassistente. ‘Ik heb mijn best gedaan,’ verzekerde ik haar, ‘maar het lukt me niet met die ragers. Ik heb geen ruimte tussen mijn tanden en kiezen.’ Had ik dat maar niet gezegd want had ze zich in eerste instantie op die ene pocket geconcentreerd (die intussen minder diep bleek hoera), nu maakte ze meteen maar weer een enthousiast rondje door mijn hele gebit met haar prikkers, tandsteenapparaat en plaqueverdelger. ‘Ja, ik kan zien dat u uw best doet hoor, het ziet er he-le-maal niet slecht uit, maar tóch, tóch moet u proberen te ragen hoor. Dat is héél belangrijk. Kijk zo: één, twee, drie, vier, vijf keer heen en weer. Tussen ál uw tanden en kiezen. Ruimte genoeg! Probeert u het zelf maar eens.’

Mijn hemel, wat een bloederige toestand. Ik was er gewoon een beetje beduusd van. ‘Ik heb het idee dat mijn tanden en kiezen alleen maar losser gaan zitten op den duur door al dat gewroet,’ vond ik. Maar dat zag ik toch verkeerd. Tot besluit werd mijn gebit gepolijst met een pasta die naar drop smaakte. Ontdaan vergat ik na te spoelen.

Over een half jaar wil ze me weer zien.

Dát dacht ik niet…

gebit(afbeelding: Google images)

Dit bericht werd geplaatst in me myself and I. Bookmark de permalink .

18 reacties op een bloederig verhaal

  1. Regina zegt:

    Ik ben denk ik nogal achterdochtig, maar ik vertrouw het nooit zo. Mijn tandarts heeft ook alles. De nieuwste snufjes, assistente bij de stoel, receptioniste, dure apparatuur en weet ik wat allemaal niet. Ik heb volgens hem altijd een goed gebit, maar… er moet altijd wat. En het liefst dure kronen en anders moeten de kronen wel vervangen worden. Vorig jaar zelfs een implantaat. En o ja, ieder kwartaal naar de mondhygieniste (zou me niets verbazen wanneer dat zijn vrouw is), anders vallen mijn tanden er zeker uit. Nou, ik denk onderhand dat het allemaal zwaar overdreven is en dat hij zijn volgende reisje naar een tropisch eiland al aan het plannen is😦

  2. Mrs. T. zegt:

    He gats wat vervelend allemaal.😦

  3. mormorsweb zegt:

    Van tandarts wisselen! Heb ik jaren terug ook gedaan na net zo’n verhaal. En sindsdien weer jarenlang heel weinig problemen met mijn tanden. Een tandarts moet je kunnen vertrouwen.

    • lien zegt:

      Ja, dat ga ik ook doen! Mijn man had ook al zo’n afgrijselijke ervaring bij haar met een mislukte zenuwbehandeling waarna ze pijnstillers voorschreef die hij niet eens mocht hebben bij alle medicatie die hij al slikt. Uiteindelijk heeft een endontoloog de behandeling afgemaakt.

  4. Oh wat een akelige ervaring. Ik kan je alleen maar over mijn eigen ervaringen met meneer Engerdsma vertellen en volgens mij zijn heel vakgenoten zo. Een uitzondering moet je met een lampje zoeken. Succes.

  5. RenéSmurf zegt:

    Ehm, nee, dat lijkt me niet goed hoor! Ze moeten maar naar gaatjes kijken en zo, en verder pas ingrijpen als het mis dreigt te gaan.

  6. botervliegje zegt:

    ik had een tandarts waarbij ik altijd met 5 minuten weer buiten stond, altijd alles goed en ik zo trots als een pauw. Alleen…. het voelde niet goed. Bloedend tandvlees, gevoelige tanden. Toen manlief een andere tandarts kreeg ben ik gauw overgestapt en het was helemaal niet goed. Ook naar zo’n pocketmevrouw, nou dat loog er niet om. En ja dat doet heel auwauw. Nu al jaren een fijn tandartspaar. Laatste keer doorgestuurd naar de mondhygiëniste want ik poets (altijd al) te hard en dat vind mijn tandvlees niet leuk. Ze had er ook zin in en heeft tandsteen verwijderd. Het klonk alsof al mijn kiezen afbrokkelden en ik dacht dat mijn tandvlees nog dagen erna zou blijven bloeden en zeer zou doen, maar dat was niet het geval. Ik ben wel tevreden al rijdt de tandarts wel in een hele leuke auto….

    • lien zegt:

      Hahahaha! Iedereen mag van mij alle auto’s en huizen en weet ik wat hebben, zolang ik ze maar kan vertrouwen en de zin van bepaalde behandelingen inzie.

  7. Mijn tandarts bevalt me uitstekend. Ik heb maar een keer een meningsverschil met haar gehad, en dat was omdat ik een beugel wilde, en zij me dat afraadde, omdat mijn kaak te klein was. Toen ben ik zelf naar een ortho gestapt en hij heeft me prima geholpen.
    Ik heb net als jij, alleen wat vullingen uit mijn pubertijd en verder nooit iets. Ik poets minimaal 3x per dag en meestal een minuut of 5 per keer.
    Mijn man gaat naar een andere tandarts en die wordt ook om de klipscheet lastig gevallen met mondhygienistes. Heeft ie he-le-maal geen zin in. Hij twijfelt al máánden…

  8. Billy zegt:

    toen ik tiener was had ik een hekel aan de tandarts door een traumatische ervaring met een hardhandig exemplaar.
    Maar na mijn huwelijk ben ik netjes elk jaar mijn tanden gaan laten bewerken, en tot mijn grote tevredenheid is mijn huidige tandartse nog steeds uiterst tevreden over mijn gebit. Houden zo!

  9. Desire zegt:

    Verstandig om van tandarts te wisselen, dit lijkt me niets.
    Maar eigenlijk gruwel ik van tandartsverhalen … heb zelf gewoon geen fijne ervaringen. Maar ja, mijn gebit is dan ook niet om over naar huis te schrijven. Als kind ging ik naar de schooltandarts, met een hele bus kinderen tegelijk. Dan zat je in de wachtkamer op je beurt te wachten en ondertussen hoorde je in de verte de kinderen in de tandartsstoel erbarmelijk schreeuwen en dan moest jij nog! Ik vond het een stel prutsers, ze zaten maar een beetje in mijn mond prikken. Het werd iets beter toen ik naar een ‘gewone’ tandarts ging, maar nog altijd vind ik het onprettig. Ik heb ook altijd wat *kassa!* … ook mijn tandarts gaat 5x per jaar op vakantie en rijdt in een dikke Mercedes. Rara hoe kan dat? Kennen die tandartsen geen crisistijden?

  10. aargh zegt:

    Ook als ze helemaal gelijk heeft zou ik een ander zoeken, een waarbij je je op je gemak voelt, vraag maar eens goed rond in de buurt. Ik peuter al jaren tussen mijn tanden en sindsdien inderdaad geen bloedend tandvlees meer. Maar die ragertjes zijn inderdaad vaak veel te dik, ik gebruik ragertjes voor de grotere ruimtes en stokers voor de smallere. Stokers zijn er in diverse diktes.

  11. Wondelgijn zegt:

    Dit herken ik dus! Volledig! Ik ben dus naar een andere tandarts gegaan… Net als jij? Daar bleek dat mijn vulling te hoog zat en na wat afvijlen ben ik weer pijnvrij! Ideetje?

  12. Leo's mening zegt:

    Onlangs maakte ik iets soortgelijks mee. Altijd goed bezig met poetsen en reinigen, vier keer per dag, dan denk je toch dat een t.a. bezoek voor jaarlijkse controle geen punt kan zijn. Nou dat bleek het uiteindelijk toch. Na een rondje langs de tanden en kiezen waarbij er instemmend werd gemompeld dat ik het keurig bij had gehouden, ontdekte ze toch een gaatje. Begin van… Helemaal achterin, onderaan, laatste kies. ‘Tja dat komt toch door verkeerd poetsen hoor…dat wordt vullen, ik maak meteen een nieuwe afspraak….duurt eenuurtje denk ik, lastige plek….’. Ik ben niet bang en verdoving doe ik ook nooit, maar dit wordt een lastige sessie dat zie ik zo al. Daarna begon ze driftig rond die kies te krabben en wat weet ik. Het bloed zat al snel in de mond en poetsen was veertien dagen lang uiterst pijnlijk op die plek……En nu kijk ik als niet angsthaas voor de tandarts ineens niet meer zo uit naar die controles. Want hoe goed je ook je best doet, echt goed doe je het nooit kennelijk….

  13. JC zegt:

    het bijzondere van tandartsen is dat als je voor een second of zelfs third opinion gaat, je altijd verschillende verhalen hoort. Volgens mijn een na laatste tandarts (in zo’n samengestelde praktijk) moesten al mijn vullingen vervangen, dus ik protesteer en zeg dat zijn collega op de andere vestiging twee jaar geleden alles vervangen heeft, hij draaide bij, dan niet alles maar wel deze en die en die…..dat ik niet stierf van de pijn hij zag hier wat en daar……ik naar een andere tandarts, want afgezien van dat had ik ook bij de mondhygieniste weer het verhaal van: u doet het helemaal fout!
    Andere tandarts zegt: ziet er prima uit! Rechtsboven iets beter raggen en flossen, maar verder een keurig onderhouden gebit…….need I say more??!!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s