Een goed begin

De zomervakantie is goed begonnen met een (traditioneel) bezoekje aan de Noordermarkt. Deze keer weer samen met Marjon. Natuurlijk sloegen we de appeltaart van café Winkel niet over. We waren redelijk vroeg zodat we niet eens in de rij hoefden te staan. Op de markt zelf was het wel al héél erg druk. Maar gezellig druk.

Ik heb een zomers jurkje met balletjes van King Louie gescoord. Een felgekleurd vestje van Esprit voor maar 2,50 (ook met balletjes om maar bij het thema te blijven). En ook nog een lange trui voor 2,50 die nu ietsje te warm is maar erg leuk voor killere dagen.

Dus, ziet u iemand in een balletjesjurk of balletjesvestje voorbij komen, grote kans dat ik dat ben hihi.

Noordermarkt Amsterdam   oogst Noordermarkt

Verder vond ik een kommetje van Wedgwood, een kopje van Maastrichts aardewerk en bij een andere kraam ontdekte ik een schoteltje dat daar leuk bijpast. Ik begin helemaal op mijn schoonmoeder te lijken met dat gestruin, vindt mijn familie :-)

Maar mijn snuffelhonger is (voorlopig) even gestild. Ach, het was een lekker daggie!

Geplaatst in markten | Tags: | 10 reacties

Père Lachaise, Fête de la Musique, Vanille en meer..

Op de begraafplaats Père Lachaise was ik in al die jaren nog nooit geweest, dus daar gingen we naar toe. Het was schitterend weer, dat maakte het wat minder sinister. Bij de ingang heb ik maar even een plattegrond gekocht want zonder kaart vind je niet wat je zoekt. Graven genoeg, het ene monument nog mooier dan het andere, maar ook armoedige, verloederde hutjes waar al jaren niet naar omgekeken is.

Père Lachaise   Père Lachaise 2

Bij het graf van Jim Morrison was allemaal kauwgom geplakt door fans. Ook bijzonder. Wie bedenkt zoiets?

graf Jim Morrison    kauwgom bij het graf van Jim Morrison

Verder zagen we het graf van Chopin, Edith Piaf, Rossini, Oscar Wilde, Yves Montand en Simone Signoret en tot slot de muur voor de ‘Victimes des revolutions’ aan de buitenkant van de begraafplaats. En dat vonden we wel genoeg.

graf Chopin    graf Rossini

Op Montmartre is een heel charmant museum: Musée de Montmartre, gevestigd in het oudste gebouw daar. Verschillende kunstenaars hebben er gewoond zoals: Renoir, Bernard en Suzanne Valadon. Er hangen o.a allerlei originele versies van affiches voor de verschillende nachtclubs. ‘Le Chat Noir’ bijvoorbeeld.

trappenhuis Musée Montmartre Aristide Bruant

Het is echt een rustpunt in die drukke toeristische omgeving en de fraaie, wilde tuin van Renoir (speciaal weer opnieuw aangelegd ter nagedachtenis)  is ook een aanrader.

Jardin de Renoir    doorkijkje Jardin de Renoir

Ik had, heel toevallig, gelezen op Facebook dat Vanille zou optreden in een restaurantje. Vanille is de dochter van deze mijnheer, dus de kans om haar te zien wilde ik ook niet laten lopen. Het was 21 juni, de eerste dag van de zomer, en die wordt in Parijs ingeluid door middel van het ‘Fête de la Musique’. Overal in de stad speelden bandjes tot laat in de avond. Heel erg gezellig, hier waren we helemaal niet van op de hoogte maar het was een gelukkig toeval..

Fête de la Musique Montmartre    Fête de la Musique

Enfin, we besloten te gaan eten in het restaurantje waar Vanille zou gaan optreden. We waren mooi op tijd, rond 20.00 uur (ze zou om 20.30 beginnen) en ze was al aan het soundchecken. Dat beloofde wat. Ik had al een topdag gehad en nu kon ie helemaal niet meer stuk. Terwijl we een drankje dronken maakte de aardige ober spontaan een foto van ons. De benen van Vanille zie je achter mij haha.

EJ en lien bij Comptoir du Sept

Maar het werkelijke optreden liet nogal op zich wachten. Ze maakte geen haast, at nog even een Croque Monsieur en dronk nog eens wat. Achter elkaar werden groepjes familie en vrienden enthousiast begroet maar ze leek op meer mensen te wachten. Intussen hadden wij ons hoofdgerecht al op en bestelden nog maar wat drankjes. En een dessert. En koffie… Niet erg hoor, het was er erg gezellig en er was een hoop te zien (een van haar halfzussen was er onder andere en ik geloof ook haar broer want die jongen leek erg op papa) en er kwamen steeds meer mensen die moesten worden omhelsd. Ze nam nog een paar keer een slok van het glas rosé van haar vriendin en uiteindelijk klonk haar gitaar. Hoera! Het was 21.45 uur.

Vanille, Comptoir du Sept    Vanille, Comptoir du Sept

Ze had ook een percussionist tot haar beschikking en het was een levendige performance. Ze zong eigen nummers en covers, dit nummer o.a van Francoise Hardy. Ik vond haar een grappige verschijning met een mooie stem. EJ vond haar bloedmooi dus ook voor hem was het geen straf om daar te zitten. Ik had wel het idee dat ik de enige was, afgezien van haar familie en kennisenkring, die enthousiast zat mee te klappen :-) Jammer dat er van haar geen filmpjes op YouTube te vinden zijn. Ze schermt zich behoorlijk af denk ik.

Vlakbij, in de buurt van de Eiffeltoren, was het ook feest.

fête de la Musique bij de Eiffeltoren

En ook zondag en maandag was het nog steeds schitterend weer. We zijn nog in Saint Germain geweest, in Le Marais en in de Rue Mouffetard en we bezochten de ‘Jardin des Plantes’. We hebben zelfs nog een beetje gewinkeld en heel veel op terrasjes gezeten.

Eigenlijk wil ik in september wel weer. Even kijken of er nog goedkope Thalystickets zijn. En EJ… hij wil gewoon opnieuw mee! Wie had dat nou gedacht??

Geplaatst in muziek, Paris | Tags: , , , , | 16 reacties

Nostalgie

Afgelopen weekend was ik in Parijs, DE stad die mij nooit verveelt. Ik heb het eens eventjes nagerekend. Volgens mij was ik er maar liefst voor de 13e keer 14e keer! Deze keer weer eens alleen met mijn man, zonder dochters, gewoon gezellig met zijn tweetjes.

In 1977 waren we er voor het eerst samen, ik was 17 en EJ 20. Ik herinnerde me dat ik destijds een foto van hem had gemaakt aan de Seine op een punt vanonder Pont Neuf. Hij stond bij een treurwilg, dat wist ik nog. En het leek me zo leuk deze foto opnieuw maken na 37 jaar. Het werd even zoeken maar op één van de kadepunten onder Pont Neuf stond nog een treurwilg. We moesten wel even wat mensen omzeilen die er lagen te zonnen maar dat móest de plek zijn:

de treurwilg bij Pont Neuf   de treurwilg 37 jaar geleden

Intussen heb ik de oude foto er even bijgezocht en ja hoor, het moet kloppen. De brug op de achtergrond zie je bijna niet meer want de boom is een stuk voller geworden (EJ ook wel een beetje trouwens hahaha). O, o, nostalgie, nostalgie!

Geplaatst in herinneringen, Paris | 7 reacties

to blog or not to blog..

Poeh, er is zoveel gebeurd de laatste weken. Niet dat ik overal over wil bloggen hoor maar ik zal de komende tijd aan de hand van wat foto’s op mijn camera en telefoon toch maar even een soort samenvatting geven.

Ik heb me voorgenomen in deze zomerstop gewoon thuis wat te gaan tekenen, schilderen of plakken. Om dit voornemen kracht bij te zetten heb ik vast een schetsboekje gekocht en dat hoop ik aan het einde van de zomer vol te hebben. Dan ben ik toch leuk bezig geweest en zo’n boekje staat of ligt me ook niet in de weg. Praktisch nietwaar? Om te beginnen schilder ik dingetjes na die ik in huis heb, van de kringloop onder andere. Dit simpele hondje bijvoorbeeld (om u vast een kijkje te gunnen):

hondje van de kringloop

Op school met de peuters zijn we ook druk met het thema: Kunst. Om ze een idee te geven van een museum zijn we met alle kinderen, plus ouders (plus enkele babybroertjes en-zusjes in kinderwagens) met de tram naar de Schuttersgalerij van het Amsterdam Museum geweest. Dat bleek een heel goed idee. De Schuttersgalerij is gratis toegankelijk voor publiek, er hangen schuttersstukken uit de 17e eeuw en modern werk wat daarop gebaseerd is. Het grote schilderij van de intocht van Napoleon in Amsterdam hangt er ook, naast fotografie van Paul Huf en nog meer. Er ligt een prachtig tapijt van Barbara Broekman en bovendien staat daar de immense reus Goliath met de kleinere David en een schilddrager, houten beelden die afkomstig zijn uit een pleziertuin aan de Prinsengracht: het ‘Oude Doolhof’. Deze tuin bestond al voor 1625 tot 1862. Vooral Goliath maakte op de kinderen veel indruk. Sommige kinderen waren zelfs een beetje bang. Begrijpelijk. En wij maar uitleggen dat het geen echte reus was maar een nep reus … Op de grote, lege binnenplaats stond ook nog een groot houten beeld en daar konden de kinderen nog even lekker rondrennen zodat ze moe en voldaan weer mee terug konden in de tram. Het was een ontspannen bezoekje, een half uurtje was precies genoeg.

intocht Napoleon   Goliath in de Schuttersgalerij

Geplaatst in kunst/cultuur, lien gaat crea, werk | Tags: , | 14 reacties

Kunst met peuters

‘Is Kiet Herring een Marokkaan of een Turk of een Nederlander?’ wilde Imad weten. ‘Keith Haring is een Amerikaan,’ vertelde ik.

‘In Amerika praten ze Engels,’ wist Imad (die in september vier jaar wordt). ‘Ja, dat klopt,’ zei ik en ik liet een foto van de kunstenaar zien terwijl hij bezig was met een muurschildering. ‘Kijk, dit is Keith Haring, een hele aardige man. En hij heeft heel veel mooie tekeningen en schilderijen gemaakt. Maar hij leeft niet meer.’ floepte ik er ineens uit.

Grote ogen bij Imad. ‘Oh, is hij DOOD? Waarom is hij doodgegaan?’

‘Tja.., hij was heel erg ziek en hij werd niet meer beter.’ Imad moest dit even verwerken. ‘Maar kreeg hij dan geen medicijnen?’  ‘Jawel, maar hij was zo erg ziek dat ze niet meer hielpen.’ Imad fronsde zijn voorhoofd. ‘Misschien kwam het ook wel van de zee,’ peinsde hij. ‘Van de zee?’ ‘Misschien kon Kiet Herring niet zwemmen…’

keith haring kleurplaat   keith haring kleurplaat 2

Geplaatst in conversaties, werk | Tags: | 13 reacties

Hoşçakalın Türkiye

Ik was eventjes weg. Bijna twee weken. Lekker, lekker! Eindelijk weer eens boeken gelezen (4 stuks maar liefst) en een aantal tijdschriften, heerlijk gegeten, gezwommen (ook al was het zwembadwater ijs en ijskoud) en in de zon gelegen. Het was niet al te warm, gemiddeld 23 graden Celsius, dus een parasol hadden we niet nodig en daardoor ben ik best wel bruin geworden vind ik zelf.

Verder bezochten we markten (waaronder een bouwmarkt), de stad Antalya (drie keer  zelfs), een superdeluxe winkelcentrum, het stadje Serik en de nabijgelegen plaatsjes Kadrije en Belek natuurlijk waar we altijd lopen te mopperen vanwege de opdringerige verkopers (leren ze het nou nooit eens af?) Eigenlijk doen we altijd hetzelfde..

Nu maar eens een paar duistere foto’s.

de avond valt over Antalya   Antalya by night

een toevallige ontmoeting   Poort van Hadrianus

De eerste week was ik er alleen met EJ en op Koningsdag arriveerden de prinsessen dochters en de vriend van jongste. Toen werd het nóg gezelliger natuurlijk… :-)

Hier zitten we te ontbijten terwijl het regent. Dat overkwam ons twee keer, maar gelukkig duurden die buien niet lang.

ontbijten in de regen

Gisteren zat het er voor EJ en mij helaas weer op, we hebben onze ‘schoonzoon’ nog net even kunnen feliciteren voordat we vertrokken want hij was jarig. En vandaag heeft EJ zoonlief en zijn vriendin naar Schiphol gebracht want nu is het hún beurt om lekker te genieten daar. Wisseling van de wacht dus. ‘Schoonzoon’ vertrekt vannacht weer naar Nederland en vervolgens komt er in Turkije ook nog een vriendin langs die samen met jongste weer terugreist. Oudste heeft nog geen terugticket geboekt maar gaat in ieder geval vóór de 12e weer naar huis. Het is net een duiventil, onze villa Sunshine..

Nu geniet ik nog eventjes van een lang weekend thuis. Onze paastakken stonden bij thuiskomst nog in de vaas en hadden wortel geschoten. Eén tak heb ik geplant in een grote pot, wie weet hebben we straks een paasboom. Ha, ik ben benieuwd..

Paastak in pot

Geplaatst in familie, vakantie | 12 reacties

weer even bijkletsen..

We zaten afgelopen zondagmiddag bij onze favoriete Chinees op de Zeedijk. Ineens hoorde ik een luide stem met een accent en dacht: dat lijkt de stem van Martin Simek wel. Ik keek even om en het wás Martin Simek. Zo te horen had hij kinderen bij zich maar dat kon ik niet goed zien. Pas toen ze vertrokken zag ik dat het maar één jongetje was. Dat ene jongetje was dus ook luid en duidelijk aanwezig geweest. Ze liepen samen langs het raam waar wij zaten en ik moest lachen omdat het jongetje (het zal zijn zoontje wel zijn) een onderbroek op zijn hoofd had. Martin lachte stralend terug zoals hij altijd kan lachen. Wat een indrukwekkend, grote man!

Ik maakte even een foto van EJ. Ook een leuke man hoor. Veel foto’s plaats ik niet van hem want daar houdt hij niet zo van en ik houd daar (bijna) altijd rekening mee. Maar af en toe mag het wel vind ik, anders blijft hij zo’n anoniem figuur in mijn leven… ;-)

bij Nam Kee

Het was trouwens erg druk in de stad die middag. Overal liepen we groepen Ajax supporters tegen het lijf want er zou een belangrijke wedstrijd plaatsvinden. Ik ben niet zo’n voetbalkenner maar ik begreep dat ze die dag landskampioen zouden kunnen worden. Dat is niet gelukt hoorde ik later, ook al hadden ze gewonnen. Nu worden ze alsnog kampioen geloof ik, alleen wat later.

Verder was het een gezellige week. Lekker gewerkt, we hadden zelfs een heuse kinderboerderij op bezoek dinsdag: Roel’s Beestenboel en dat was een groot succes. Gisteren hebben we afscheid genomen van onze lieve (tijdelijke) collega Sanae en hadden we een paaslunch met de kinderen want het was de laatste schooldag voor Pasen. Vandaag (goede vrijdag) zijn we vrij en vervolgens hebben we tot en met 5 mei vakantie. Mij hoort u niet klagen..

mobiele kinderboerderij   paas lunch

Er is intussen ook een scan gemaakt van mijn botten en het ziet er allemaal goed uit (ik heb voorlopig geen risico op botontkalking) dus ik kan met een gerust hart 2 jaar lang die pillen blijven slikken tenzij ik weer vervelende bijwerkingen krijg maar tegenwoordig gaat het heel redelijk dus ik denk dat ik het wel volhoud.

Voorlopig heb ik mijn laatste schilderles gehad. Volgende week is er nog één keer maar dan ben ik er niet, dus ik heb al afscheid genomen. Het is me heel goed bevallen en ik ben van plan er na de zomer mee verder te gaan. Ik heb met mezelf afgesproken dat ik tot die tijd thuis aan de slag ga. Hup lien!

schilderles

Vanochtend ben ik voor het eerst van mijn leven naar de pedicure geweest. Naar Annemarie, die ik ook ken van schilderen. Heeeerlijk was het. Ik heb verkwikte lentevoetjes nu, ik kreeg zelfs een voetmassage en dat was heel aangenaam zelfs met mijn ‘dooie’ tenen (die ik heb overgehouden aan de chemo). Ik heb goeie voeten volgens Annemarie, er was niet veel aan de hand, een beetje eelt en wat ribbels op de nagels die ze heeft vlakgepolijst. Ik kan er weer helemaal tegen.

Ziezo, we zijn weer bijgepraat. Het bloggen schiet er de laatste tijd een beetje bij in. Maar ja, het moet ook geen verplichting worden hè.

Geplaatst in me myself and I | 15 reacties